BU NASIL HAYAT
Kışın taşındığım Bodrum'da ki sitenin bahçesinde birçok kedi içerisinde çok küçük siyah bir kedi vardı.Bu kedinin yanında diğerleri aslan gibi gözüküyordu.
Bıraksan gelip eve yerleşecek hallerinden çoğunun ev kedisi olduğu belliydi.
Hayvanları seviyorum ama kendimi evde besleme sorumluluğunu alacak durumda hissetmiyorum.
Tek yaşayan,kafasına estiğini yapan bir insan olarak evde hayvan beslemeye hazır değilim.
Ancak kendime ait bahçeli bir evim olursa böyle birşey yapabilirim diye düşünüyorum.
Kışın yeğenin düğünü için Adana'ya gidip geri döndüğümde yukarıda bahsettiğim küçük siyah kedinin karnını şiş gördüm.
Fiziksel durumundan diğer kedilerin hoyratça kullandığı anlaşılıyordu.
En azından doğurana kadar kendine gelsin diye mamayla beslemeye başladım.
Acıktığında geliyor,karnını doyuruyor gidiyordu.Sırtında ki tüylerin yolunduğu kısımlar bir süre sonra yeni çıkan tüylerle kapanmaya başladı.
Önceye göre ne kadar iyi olsa da en nihayetinde çok küçük bir kediydi ya.
2 gün önce yemek için gelmedi,ortalıkta da hiç gözükmedi.Merak ettim ama doğurmuş olabileceğini düşündüm.
Ertesi sabah her zaman geldiği saatte yemek için geldi,yedi ve gitti.2 saat sonra yine geldi,yedi ve gitti.Öğlen tekrar geldi,yedi ve gitti..
Öğleden sonra bekledim gelmedi.
Sitede kedi sever çok olduğundan onlardan biri doyurmuştur diye düşündüm.
Akşam yemeği için ağzında yavrusuyla geldi.Hazırlıklı olmadığım birşeydi.
Mamasını yerken kartondan bir yuva hazırlayıp içine bir havlu serdim.
Şimdilik yavrusuyla burada yaşasın istedim.
Sabah kalkıp baktığımda mutluluğun yerini başka duygular aldı.
Zor bir durum.
Yavruyu dışlamış,velattalin amin.
İki etraftakiler doğursa da yavrularına bakamaz yorumu yapıyorlardı ama ben yine de böyle bir sonucu beklemiyordum.
Üzüldüm.
NOT :
Fotoğraflar bana aittir.
