GÜNÜN OLMAZSA OLMAZLARI

HER ZAMAN OLMASI GEREKENLER

Hukukun üstünlüğü...

Yargı bağımsızlığı...

Kuvvetler ayrılığı...

Soruşturmanın selameti...

Hukuk devleti...

Siyasette istifa kurumu...

Siyasette etik...

İnsan hakları...

Medya özgürlüğü...

Şeffaflık...

İfade özgürlüğü...

NOT:

Fotoğraflar internetten alıntılanmıştır.

Günün kirliliğini yansıtan fotoğraflarla maddeler halinde yazılanlar birbiriyle nasıl da çelişiyor.

GÜNÜN ÖZETİ

TİKSİNDİĞİM VE MİDEMİN BULANDIĞI ANLAR

AHLÂK,

DİN,

NAMUS,

ŞEREF,

HAYSİYET,

KİŞİLİK,

ARDAMARININ ÇATLAMASI,

YÜZSÜZ,

ÇİFTE STANDART 

VE HÂLÂ

AHLÂK

???

kelimelerinin içinde bulunduğu cümleleri kendilerine bakmaksızın söyleyen insanların konuştuğu anlar,tiksindiğim ve midemin bulandığı anlardır.

"KAFAMDA BÖCEKLER VAR/3D" OYUNUNA DAİR...

KAFAMDA BÖCEKLER VAR/3D

Tek kişilik bir gösteri desek daha iyi olacaktır.Kendiyle barışık,artısıyla eksisiyle kendini kabullenmiş birinin doğal,eğlenceli,keyifli bir gösterisi.Ben,çok güzel eğlendim.Söylediğine göre kendi de eğlenmiş.Gerçi onun eğlenip eğlenmemesi beni pek alakadar etmiyor.Çünkü güzel vakit geçirmek için Bo Sahne'ye  gelen benim.

Yunus Günçe'yle tanışmışlığım yoktur ama kendisini severim (illa tanıdığımız insanları seveceğiz diye bir kuralda olmadığına göre).Her izleyişimde o sevgi nerden kaynaklanıyor onu keşfediyorum.Samimiyeti,içtenliği,dobralığı,olduğu gibi olması onu sevmeme büyük etken.Ekranda,sahnede,gazetelerde söyledikleriyle yaptıklarının çakışıp çakışmadığına şahit oluyoruz.Tutarlılık...Kendini olduğu gibi anlatma ,farklı biriymişcesine göstermeme...Tabii bütün bunlara ek bir çok özelliğiniz onda mevcutsa onu daha bir ayrı seviyorsunuz.Yani bir oyuncuyu,şarkıcıyı,sanatçıyı,vs...sevmek için onu illa tanımanız gerekmiyor.Ben de Yunus Günçe'yi işte böyle seviyorum.

Gösteriyi burada size ne kadar anlatsam da Yunus Günçe ile izleyici arasında ki samimiyeti kelimelere dökmem mümkün değil."Çişim geldi" veya "gülmekten koltuktan düşmek" bütün bunları o ortam içerisinde yaşamak lazım.Bunu yaşamak içinde izlemek gerek.

Adres Ağa Hamamı Sokak 18/1 - 34433 Cihangir / İSTANBUL Telefon 0212 251 37 42 0212 251 37 07 Fax 0212 251 20 14 E-mail bosahne@bosahne.com

İnternet adresi

http://www.bosahne.com/

NOT 1:

Yazılarını paylaştığı blogunu takip etmek isterseniz internet adresiniaşağıda veriyorum;

http://kafamdaboceklervar.blogspot.com/?m=1

NOT 2:

Birinci fotoğraf Bo Sahnenin internet adresinden alıntılanmıştır.Diğerleri ise bana aittir.

KAR,SOĞUK VE İÇİMİ ISITAN BİR KAÇ ŞEY

12 ARALIK PERŞEMBE GÜNÜNDEN BİR KAÇ ŞEY

Sıcacık evimi bırakıp dışarıya çıkmak istemiyorum ama bir yanım

"hadi hadi" 

diyor.

"E hadi ama".

Kendimi evden dışarıya atıyorum.Kar,yağmaktan vazgeçmiş ama soğuk,insanı nasıl sarıp sarmalıyor bir bilseniz.Umurumda bile değil.Ona göre giyinmişim.

İlk uğrak yerim "Bo Sahne".Yunus Günçe'nin "Kafamda böcekler" için biletimi aldım ve girişindeki cafe'ye oturdum.Orada da çalışma vardı.Söylemiş olduğum çayımı içtim,yanında istediğim keki yedim ve kalktım.

Yavaş yavaş ara sokaklarda yürüdüm.Araba trafiği az olmasına rağmen insan trafiği fazla.Buralar her zaman böyle;yaz-kış,kar-yağmur,sıcak-soğuk.

Aralarda bir Pub'a girdim.Farklı bir bira içerek içimi ısıtmak istiyorum.Yalnız bira masama belirli kurallar içerisinde bırakılırken bir başka çalışan tarafından da fotoğraf çekiliyordu.

"Fotoğrafın içerisinde var mıyım?

diye sordum.

"Hayır"

dedi.Fotoğraflar,birayı üreten firmaya gönderiliyormuş.Öyle isteniyormuş.

Biraz dinlendikten sonra tekrar kalabalığın içine karışıyorum.

Bu sefer yolum CRR (Cemal Reşit Rey) Konser Salonu.Los Vivancos'un "Aeternum" dans gösterisi var.7 kardeşten oluşan bu grup,bale ve flemenko'yu çok güzel harmanlamış.Her biri dansın dışında bir müzik aleti de çalıyor.Bunu dansla birlikte güzel uyguladılar.Yaptıkları espiriler güzeldi.Müzikler,seyircinin oturduğu yerde kıpır kıpır olmasını sağladı.Işık güzel kullanılmıştı.Önümde ki izleyiciler arasında Hıncal Uluç da vardı.Arka taraflarda bir kaç tane daha gördüm ama isimlerini hatırlayamadım.

Dansçı kardeşlerin hepsi birbirinden sempatikti,Gösterinin sonuna doğru seyircilerin arasına karışıp,onlarla el sıkışmaları hoştu.

Güzel bir gösteri sunmuş olan Los Vivancos kardeşlerin gitmelerine müsade etmedik.Onlar da bizleri kırmayıp küçük bir gösteri daha sundular.Alkışlar dinmek bilmedi.Güzel saatler geçirttiler,emeklerine sağlık.

Bir günü daha isteğim doğrultusunda harcamış oldum.

NOT:

Fotoğraflar bana aittir.Gösterinin sonunda alkışlarkençekilmiştir.

Yunus Günçe'nin fotoğrafı internetten alıntılanmıştır.

YILLAR ÖNCESİNDEN YILLAR SONRASINA

 

BİR ARKADAŞIMI GÖRDÜM

Daha önceki bir yazımda üniversiteden bir arkadaşımın internet vasıtasıyla bana ulaştığından bahsetmiştim.En kısa sürede görüşelim demiştik.Ama bir türlü olmamıştı yahu.En sonunda geçtiğimiz haftasonu görüşebildik.

Soğuk ama güneşli,bir o kadar da güzel bir gündü.O gün için

"En azından yağmur yok"

diye düşünmüştüm.

"Hava nasıl olursa olsun yeterki sizin havanız iyi olsun"

lafıyla olmuyordu.Olmuyordu ama hem bizim havamız güzeldi hem de havanın.Güneşin sımsıcak göz kırpması hafif esen rüzgarın soğuk esmesini görmemezlikten gelmemize neden oldu diyebilirim.

Sarıyerin güzelliğini farklı bir yönden gösterdi.Mendirekte balık keyfi harikaydı.Sohbet ayrı bir güzellikteydi.Kendimizden bahsettik,ahhh o güzel üniversite yıllarından...Ne güzeldi ya o günler.Hey Aziz,kulağını çınlattık.Zeki,Sevil,Nesrin,Günay,Niyazi,Ful,Elif,YeşimZuhal,Selma ve bir çok güzel arkadaşım,ufaktan kulağınızı çınlattık.Ben sordum Ferda anlattı.

Hani üniversite arkadaşlığı,mezun olduktan sonra belirli günlerde buluşulur ve o günler yad edilir ya bizde de öyle olmuştu.Bunlara bir süre devam edebildim.Daha sonra hayat şartları beni bir yerden alıp başka bir yere savurdu ve bu toplantılara katılamadım.Eeee ne yapalım bizim zamanımız cep telefonu zamanı değildi.Yaşadığım ev değişti,iş açısından şehir değişti velhasıl hayatımda her şey değişti.

İnsanın öncelikleri nasıl da değişebiliyor?

Üniversite yılları,ne güzel yıllardı.Ferda'nın dediğine katılıyorum;

"Şu anki şartlarda o günleri yaşamak isterdim."

Evet,şimdi düşünceler,olanaklar,hayata bakış daha farklı.Dolayısiyle o zaman yaşanınlar daha farklı ve lezzette olurdu ama şimdi şu anki özlemle bahseder miydik?Sanmam...

Güzel bir gündü ve ben,Ferda'nın misafiriydim.O,öyle istedi ve ben de sesimi çıkarmadım.Bebek,Arnavutköy,Beşiktaş...Hayatın içerisinde yaşıyorsan yaşam ne kadar güzel.

Uzun yıllar görüşemediğim (15 yılı geçmiştir) arkadaşımla sohbetin dışında bir fotoğraf çekmek aklıma gelmedi.En azından etrafın güzelliğini çekipde sizlerle paylaşsaydım ama o da olmadı.Belki daha sonra...O güzel üniversite yıllarından fotoğraflar da paylaşırım.

Arkadaşım,kendini benim gibi yıpratmamışsın.İnsanın kendine bakması gibi güzel bir şey yok.Saygı,insanın kendisi ile başlar.Kişi,kendisine ne kadar değer,önem veriyorsa karşısındaki insanlara önemi ve değeri de o kadardır.

Bir çok güzel günler ve anılar yaşamak dileğiyle....

NOT:

Fotoğraf çekmediğimden yukarıda sevdiğim bir arkadaşıma verdiğim kendi çalışmamı paylaştım.

BİR GÜNDEN GERİYE KALANLAR

VASIF PEHLİVANOĞLU,IRISH PUB VE 

VİKTOR LAZLO

Hava ne kadar soğuk olursa olsun bir 

galeriye girip sergilenen resimleri seyretmek 

içimi ısıtır.Ben de öyle yaptım ve sürekli 

gittiğim Akademililer galeriye yolumu düşürdüm.

Ressam Vasıf PEHLİVANOĞLU'nun 

"Poyrazla Gelen/With The Borealis" sergisi 

vardı.

Bu güzel resimler,içimdeki özlemi azdırdı.Hem 

sergiyi hem de kendi hülyam içerisinde 

dolandım.Resimlerdeki renkler,hayallerimde ki

renklere nasıl da güzel dokundular.

Sergi için 07/Aralık/2013 günü son gün.

Bilginiz olsun.

Sergiden sonra yine aynı (Balo) sokakta olan

JJ Balans ın hemen yanında bulunan Irish

Pub'a girdim.Hemen karşısında sevdiğim bir 

yer olan Nevizade duruyor.Burayı tercih etmemin 

nedeni farklı lezzette bira denemek istememdendir.

Ortam,müzik ve içtiğim bira,bu sefer de beni 

başka başka yerlere aldı götürdü.Kendi içimde 

de güzel şeyler yaşıyorum.Dudaklarımın hafiften 

yana doğru yayıldığını hissediyorum.Şişemi 

hafiften masaya vuruyor ve kendime

 "şerefe" diyerek koca bir yudum alıyorum.

Akşamda Viktor Lazlo'nun "Billie Holiday 

Müzikali" için CRR (Cemal Reşit Rey) Konser 

Salonundaydım.Sanatçı,dolu olan salonda 

muhteşem bir konser verdi.

Aşağıda Le Figaro'dan bir alıntıyla yazımı 

noktalamak istiyorum;

Lady Day ile bir gece...Billie Holiday üzerine 

bir gösteri denemek ve sahnelemek tehlikeli.

Kim hala yaşayan efsanesini sahneye koymaya 

cesaret edebilir ki?Trajik ve büüleyici şarkcıyı 

sahneleme riskini Viktor Lazlo alıyor.20 şarkı 

boyunca,kederli ve mutluluk uyandıran her 

şarkıda Victor Lazlo şehvet ve mizah kartlarını 

kullanıyor.Şarkılar caz dörtlüsüyle ve sıra dışı 

bir müzikalle yeniden hayata geçiyor.Victor 

Lazlo şarkılara tazeliğini katarken,Georgia 

On My Mind şarkısındaki sanal düet ile doruğa 

ulaşıyor.Lady Day ile bu kısa karşılaşmadan 

sonra,herhangi bir dinleyici kendini derinden 

etkilenmiş ve çelişkili bir şekilde de mutlu 

Hissediyor...

Evet bu mutlulukla eve gidip yatmak...

Ertesi gün işe gidileceğini düşünmek bile çok 

hoş bir duygu halini alıyor,her ne kadar 

gidilmek istenmese de.

(1 Yıl 6 Ay)

NOT:

Fotoğraflar bana aittir.

BEDRİ BAYKAM RESİM SERGİSİ

"DÜNYAYI DEĞİŞTİREN 8 SANİYE"

Aşağıda sergiden paylaşımlarda bulunuyorum ama galeriye gidip görmek en iyisi.Çünkü oluşturulan konsept içerisinde resimlerin siz de uyandırdığı duygu farklı.Resimlerin yanındaki yazılar olayı ve resmi daha iyi kavramanıza neden oluyor.

Bir resimden diğer resime giderken konuyla ilgili gazeteler size eşlik ediyor.Güzel bir görüntü oluşturmuş.

NOT 1:

Fotoğraflar bana aittir.

NOT 2:

" bedribaykam.blogspot.com/ " internet adresinden "DÜNYAYI DEĞİŞTİREN 8 SANİYE" ile ilgili yazdığı yazıları okuyabilirsiniz.Cumhurriyet gazetesi alıyorsanız zaten okuyorsunuzdur.

ADRES:

Feridiye Cad 23- 25 Taksim 

Bilgi için:Tuba Kurtulmuş 

Piramid Sanat: 0212 297 31 20- 21 Piramid Galeri: 0212 297 31 15 

Faks: 0212 297 44 11 

E-mail:info@piramidsanat.com 

TARİF:

Taksim Meydanı'nda çiçekçilerin karşısındaki Kuveyt Türk Bankası'yla aynı hizada Talimhane yönünde içeriye doğru 70 m. yürüyün,6 katlı mavi bina. 

OTOPARK:

Taksim'in Tarlabaşı köşesinde Kasımpaşa Spor Kulübü Otoparkı veya AKM Otoparkı

SABAH KEYFİ

BİR SADE KAHVE,
GERİ PLANDA TÜRK SANAT MÜZİĞİ
VE GAZETELERİM.

Bu sabahın keyfide bu.Bana eşlik etmek isterseniz buyurun.
Hiç bir zaman bıkmayacağım ve severek defalarca üst üste dinleyebileceğim iki tane Türk Sanat Müziği şarkısını Gökhan Sezen'in sesiyle sizlerle paylaşıyorum.

BEN KONSERDEYDİM...

CRR CAZ ORKESTRASI VE MELTEM EGE

CRR Caz Orkestrası ve Meltem Ege, 25 Kasım'da CRR Konser Salonu'nda benim gibi caz müzik severlerle bir arada oldu.Güzel bir konserdi.

Nail Yavuzoğlu'nun şefliğinde ilk bölümde orkestra,güzel eserlerden örnekler sundu.İkinci bölümde de Meltem Ege sesiyle orkestraya eşlik etti.Sanatçı,sesi ve seslendirdiği şarkılarla dinleyenleri mest etti diyebilirim.

Orkestra elemanlarının sololarıda birbirinden güzeldi.Bizlerde alkışlarımızla teşekkür ettiğimizi düşünüyorum.

Konser bitimi ısrarlı alkışlarımıza sanatçı ve orkestra salona geri dönerek karşılık verdi.Tabii seyirci olarak alkışlarımızla geri dönmeyi sadece bununla bırakmadık.

Bu güzel konsere emeği geçen herkese teşekkür ediyorum.İyi ki gelmişim iyi ki izlemişim.

NOT 1:

Fotoğraflar bana aittir.

NOT 2:

Adres:Harbiye

Tel:0 212 232 98 30

Web: www.crrks.org 

Mail: info@crrks.org

Cemal Reşit Rey Konser Salonu kentin en merkezi yerlerinden biri olan Harbiye'de bulunmaktadır. Askeri Müze’nin arkasında Lütfi Kırdar'ın yanında yer alır.Cumhuriyet Caddesi üzerinde Taksim'den doğru gelirken,Hilton Oteli'ni geçtikten sonra İstanbul Radyosu ve Harbiye Ordu evi arasında kalan caddeden sağa sapınız.Biraz ilerledikten sonra sola dönüp ilerleyiniz.Cemal Reşit Rey Konser Salonu sağ kolda yer almaktadır.

Otopark

Özel aracınızı Lütfi Kırdar’ın otoparkına veya Cemal Reşit Rey Konser Salonu'nun altında yer alan Inter otoparkına bırakabilirsiniz(ücretli).

DUVAR RESMİ

HOŞUMA GİTTİ

Tünel'in oralardaysam muhakkak sofyalıda bulunan Otto'ya uğrarım.Sevdiğim mekanlardandır.Açsam güzel yemeklerinden yerim değilsem bir kaç kadeh içkimi yudumlarım geri planda çaldıkları sevdiğim güzel müzikler eşliğinde.Bu sefer gittiğimde içerden karşıdaki dar ara sokak dikkatimi çekti.Her zamankinden farklı gözüküyordu.İlan kağıtlarıyla dolu olan duvar şimdi daha güzel gözüküyordu.Çıktığımda daha yakın bakma olanağı gördüm.

Bu güzelliği sizlerle paylaşmak istiyorum.Yapan(lar)ın emeğine sağlık.