11 Ocak 2014 Cumartesi

GALATA KULESİ

GALATA KULESİ



Galata'ya doğru yürümek...Ara sokaklarda dolaşmak...Hoşa gidilen bir yerde oturup nefes almak...
Bugün yapmak istediğim bu.Bilmem yolumun üzerinde bulunan galerilere girip kim hangi sergiyle ürettiklerini sanat severlere sunmuş bakınırım belki.Ama kafamı boşaltmak istiyorum.Hani boş,hiç bir şey düşünmeksizin bön bön dolaşılır ya,işte onu yapmak istiyorum.



Yol güzergahım,her zaman içerisinde bulunmaktan hoşlandığım istiklal ve devamı tünelden aşağı galata bölgesine doğru yürümek..Kalabalığın içerisinde kaybolmak istiyorum ama olmuyor.Bir türlü olmuyor.İki de bir çarpan insanlardan kurtulmak istiyorum.Yürümek için en kuytu köşeleri seçiyorum.



Belirli yerlerde kalabalık toplanmış;seyrediyor,dinliyor.Öyle durumlarda yürüme molası veriyorum.Konser veren kişi veya grupları dinlemek üzere kalabalığa eşlik ediyorum.Bir süre sonra tekrar yürümeye devam...




Tünel...Biraz nefes alabildiğim yer...Galata Kulesi'ne gitmek için sağ tarafta ki yolu tercih ediyorum.Lale Plak'ın bulunduğu sokak çok kalabalık,belki dönüşte tercih ederim diye düşünüyorum.Tünelin sağında ki yoldan aşağıya iniyorum.Biraz yürüdükten sonra sol taraftaki ara sokaktan Galata Kulesi kendini göstermeye çalışıyor.Koca gövdesiyle,zar zor nefes almasına neden olan iki etrafında ki binaları yıkmak ister gibi.Hemen Galata Kulesinin güzelliğini görebildiğim Büyük Hendek Caddesine sapıyorum.Muhteşem görüntünün fotoğrafını çeken insanlar çoğunlukta.Ben de onlara katılıyorum.Yürümeye devam ediyorum ve sokağın sonunda küçük bir meydan beni karşılıyor.



Meydanın ortasında Galata Kulesiyle gözgeze geliyoruz.Dört bir tarafı insan kalabalığı.Kulenin tepesinden iki etrafa bakmak isteyenler çoktan sıraya girmişler.Kafe ve restaurant'lar tıklım tıklım.Turist grupları rehber eşliğinde geziyorlar.Yabancı diller havada uçuşuyor.Bir an için,
"Ben nerdeyim?"
diyorum.Bir yere oturup biraz dinlenmeliyim.Meydanda bir yeri gözüme kestiriyorum.Bu sefer sevdiğim bir bira içmek istiyorum.
"Afiyet olsun".


Zaman ne kadar hızlı akıyor.Güneş usulca çekilerek yerini akşama terketmiş.Gece lambaları ışığıyla karanlığı yok etmeye çalışıyor.Karanlık,ışığın göremiyeceği kuytu köşelere gizlenmiş.Galata Kulesi sanki daha bir güzelleşmiş.Esasında yukarıya çıkma düşüncesindeydim ama sırada çok insan var.Beklemek istemediğimden turistlerin dolaştığı ara sokaklarda biraz dolaşmak istiyorum.Buraların yurtdışında karşılaştıklarımızdan bir farkı yok.Değişik hediye eşyalarının satıldığı yerler.




Caddenin kalabalığına karışarak Tünel'e çıkıyorum.Yavaş yavaş.Geldiğim yoldan geri dönüyorum.İstiklal'in başlangıcına geldiğimde özsüt'e giriyorum.Bir çay ve yurtdışında da birinciliği olan sevdiğim pastasından istiyorum; "özsütün aynası".
Ne tatlı,ne ekşi.


Artık eve gitme zamanı...Ayağımı uzatıp Mephisto Kitapevinden aldığım "Yehudi Menuhin" müziği eşliğinde dinleneceğim.


İyi geceler...


NOT 1:
Fotoğraflar bana aittir.

NOT  2:
Galata Kulesiyle ilgili aşağıdaki genel bilgi;
internet adresinden alıntılanmıştır.

GALATA KULESİ,İstanbul'un Galata semtinde bulunan ve şehrin en önemli sembollerinden biri olan 528 yılında inşa edilmiş bir kuledir.Kuleden İstanbul Boğazı,Haliç ve İstanbul,panoramik olarak izlenebilmektedir.
Galata Kulesi dünyanın en eski kulelerinden biri olup,Bizans İmparatoru Anastasius tarafından 528 yılında Fener Kulesi olarak inşa ettirilmiştir.1204 yılındaki IV. Haçlı Seferi'nde geniş çapta tahrip edilen kule,daha sonra 1348 yılında "İsa Kulesi" adıyla yığma taşlar kullanılarak Cenevizliler tarafından Galata surlarına ek olarak yeniden yapılmıştır. 1348 yılında yeniden yapıldığında kentin en büyük binası olmuştur.

Galata kulesi 1445-1446 yılları arasında yükseltilmiştir.Kule Türklerin eline geçtikten sonra hemen her yüzyıl yenilenmiş ve tamir edilmiştir.16. yüzyılda Kasımpaşa tersanelerinde çalıştırılan Hıristiyan savaş esirlerinin barınağı olarak kullanılmıştır.Sultan III. Murat'ın müsaadesiyle burada müneccim Takiyüddin tarafından bir rasathane kurulmuş,ancak bu rasathane 1579'da kapatılmıştır.

17. yüzyılın ilk yarısında IV. Murat döneminde Hezarfen Ahmet Çelebi,Okmeydanı'nda rüzgarları kollayıp uçuş talimleri yaptıktan sonra, tahtadan yaptırdığı kartal kanatlarını sırtına takarak 1638 yılında Galata Kulesi'nden Üsküdar-Doğancılar'a uçmuştur.Bu uçuş Avrupa'da ilgi ile karşılanmış,İngiltere'de bu uçuşu gösteren gravürler yapılmıştır.1717'den itibaren kule yangın gözleme kulesi olarak kullanılmıştır.Yangın,ahalinin duyabilmesi için büyük bir davul çalınarak haber verilmekteydi. III. Selim döneminde çıkan bir yangında kulenin büyük bölümü yanmıştır.Onarılan kule 1831 yılında başka bir yangında yine hasar görmüş ve onarılmıştır.1875 yılında bir fırtınada külahı devrilmiştir.1965'te başlanıp 1967'de bitirilen son onarımla da kulenin bugünkü görünümü sağlanmıştır.

10 Ocak 2014 Cuma

DUVAR RESİMLERİ

DUVAR RESİMLERİ


Sokakda yürürken kötü görünen duvarlarla karşılaştığımda içimden,
"Duvar ressamları buraya da hoş resimler yapsa"
diye geçiriyorum.


O güzel görüntülerle karşılaşınca insanın havası bile değişiyor.Yüzüne elinde olmaksızın bir gülümseme yayılıyor.Daha önce düşünülenler yerini güzel düşüncelere terk ediyor.Ne hoş...

Duvarlara resimler yaparak sokağı güzelleştiren insanları kutluyorum.

9 Ocak 2014 Perşembe

"ÜSTÜ KALSIN" OYUNUNA DAİR...


ÜSTÜ KALSIN


Üstü Kalsın, Cemal Süreya'nın şiirlerinden oluşturulmuş bir şiir gösterisi.Şiirlerin arasına şairin düzyazılarından serpiştirilmiş.Güzel bir dekorun ve müziğin eşliğinde Hakan Gerçek'den sevilen şairin şiirlerini dinlemek sizi mutluluğun bir başka boyutuna taşıyor.Bu mutluluğu yaşamanızda Tilbe Salim'inde katkısı var.

Şiir seviyorsanız Cemal Süreya'yı zaten seviyorsunuzdur.O zaman gösteriye gitmeniz için nedeniniz çok.

Aşağıda gösteriden fotoğrafları ve Cemal Süreya şiirlerinden bazılarını paylaşıyorum.Buyurun;


Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü kör oldum
Yıkadılar aldılar götürdüler
Babamdan ummazdımbunu kör oldum
Siz hiç hamama gittiniz mi?
Ben gittim lâmbanın biri söndü
Gözümün biri söndü kör oldum


Yıldızlar kıyamet gibiydi kaldırımlarda
Çünkü biraz evvel yağmur yağmıştı
Adam bulut gibiydi,hatırladı
Adamın ayaklarının altında
Yıldızların yıldız olduğu vardı
Adam yıldızlara basa basa yürüdü
Çünkü biraz önce yağmur yağmıştı.


Yeni çizilmiş gözlerinle namuslu,gerçek,
Bir korkusuzluk aldı yürüdü çevremizde
Sen çıkardın utancını duvara astın
Beni aldım masanın üstüne koydum kuralları
Herşey işte böyle oldu önce


İki kalp arasında en kısa yol:
Birbirine uzanmış ve zaman zaman
Ancak parmak uçlarıyla değebilen
İki kol.


Ölüyorum tanrım
Bu da oldu işte.

Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum tanrım.

Ama,ayrıca,aldığın şu hayat
Fena değildir.

Üstü kalsın.


TİYATROGERÇEK

ÜSTÜ KALSIN
Cemal Süreya'nın Şiirleri
Tek Perdelik Gösteri

Metin ve sahneye uygulayan:Atilla Birkiye
Oyuncular:Hakan Gerçek/Tilbe Salim
Işık tasarımı ve koprdinatör:Sema Öztaş


Müzik:Bora Ebeoğlu-Cengiz Onural
Solo vokal:Oya Küçümen
Viyolonsel:Hakkı Öztürk
Piyano:Ceyda Pirali
Ud:Yurdal Tokcan
Klarnet vesoprano saksofon:Tayfun Duygulu
Klavyeli çalgılar:B. Ebeoğlu
Gitarlar:C. Onural.


ADRES :

MAYA CÜNEYT TÜREL SAHNESİ
Hüseyinağa Mah.
İstiklal Cad.
Halep İş Hanı 62/20
Beyoğlu /İstanbul

E-mail:

Telefon:

Toplu satış ve rezervasyon için:
Feyzan Yılmaz

NOT 1:
Fotoğraflar tiyatrogerçek'in aşağıdaki internet sitesinden alıntılanmıştır.

NOT 2:
Şiirler,gösterinin tanıtımı yapılan el broşüründen alıntılanmıştır.

6 Ocak 2014 Pazartesi

"İZ" OYUNUNA DAİR...


İZ


Aynı binada farklı zamanlarda farklı hayatlar yaşamış ve yaşadıkları hayatın izi kalmış insanlar...

6-7 eylül olayları ve iki rum kızkardeşin yaşadıkları hayatın,bazı insanlara unutamayacakları iz bırakıp geçtiğini düşündürüyor.Kendi hallerinde mutlu bir hayat sürerken yaşamlarının gidişatını değiştiren olayı yaşarlar.Olayın içindeki dıram onları üzdüğü gibi beni de üzdü.Daha sonra vatanları olarak kabul ettikleri yeri terketmeleri...
Ahhh...


12 eylül dönemi ve gariban diye nitelendireceğim insanın yaşadıkları,o dönemi yaşayan insan olarak beni aldı geçmişe götürdü.Esasında olayın içinde olsanızda olmasanızda sizin dışınızda yaşanılanlar da bir çok insanda iz bırakabiliyor.12 eylülde öyle bir dönem...Saf ve en doğal halleriyle ideallerinin peşinden koşan garibanlar birileri tarafından kullanıldı.Ne yazık ki bir çoğunun sonu oyundakinden farklı olmadı.Bunları kullananlar ise yurt dışına kaçıştı.Sonrası geldiler ve hiç bir şey yapmamış gibi gözümüzün önünde bir takım mevkilerde boy gösterdiler ve gösteriyorlar.Ama garibanın hayali,güzeldi be.Evsahibini de beğendim.

Bir diğer dönem ise günümüzde geçiyor;bir travesti ve kürt sevgilisi arasında geçenler.Birbirlerinin hayatında unutamıyacakları iz bırakıyorlar.Rollerinde yapmacıklığa kaçmadan olduğu gibi oynamaları hoşuma gitti.


Bu üç dönemi yaşayanları ve yaşananları aynı sahnede aynı anda izliyoruz.Birbirine karışmadan hayatlar iç içe ne güzel anlatılmış.Sahne gördüğünüz kadar değil.Ekranlarla genişletilmiş.Karşınızda ki sahneyi izlerken göremediğiniz odaları da ekranlar vasıtasıyla görüyorsunuz.Mesela iki rum kızkardeş yemek masasında sohbet ederken aynı zamanda sevişmek için yatak odasına giden sevgilileri de izliyebiliyoruz.Evet bir gözüm karşımda oynanan sahnede bir diğeri yatak odasında.Aaaa...Her şey fora.Bu anlamda cesaretlerinden dolayı bu iki oyuncuyu kutlamak isterim.Olması gerekeni yapmışlar.

Yalnız oyunda ki kürtçe konuşmalar üst yazı olarak verilemez miydi diye düşünüyorum.Ne konuşulduğunu tahmin etmektense bilmek isterdim.
Bir de üç farklı dönemi o dönemi yaşayanlar sayesinde birbirinden ayırt edebildim.Bu ayrım dekorda daha belirgin olamaz mıydı?
Birbirinden farklı insanların aynı masada yemek yiyorlarmış gibi bir hissi yaşatmaları güzeldi.

Emeği geçen herkesi kutluyorum.
Alkışınız bol olsun emi...


GALATA PERFORM
Yeni Yazarlara, Yeni Yönetmenlere, Yeni Sanata Açık Bağımsız Bir Alan!

İZ

Yazan: Ahmet Sami Özbudak
Yöneten: Yeşim Özsoy Gülan 

Oyuncular: 
Okan Urun, Burak Safa Çalış, Batur Belirdi, Bertan Dirikolu, Yeşim Özsoy Gülan, Ceren Demirel, Görkem Doğan

Sinematografik Dramaturji: Ceren Ercan
Sahne Tasarım: Başak Özdoğan
Müzik Tasarım: Özüm Özgülgen
Kostüm Tasarım: Tülin Kermen
Görüntü Yönetmeni: Ferhat Öçmen
Teknik Yönetmen: Ömer Özkan
Sahne Amiri: Mustafa Dileklen
Teknik Sorumlu: Tugay Görmez
İdari ve Mali İşler Direktörü: Nilüfer Dönmez
İletişim Koordinatörü: Ezgi Düzenli
Fotoğraflar: Hande Göksan, Ali Öz, Atıf Ülkü

Süre: 85 Dakika / Tek Perde


ADRES

GALATAPERFORM

34420 Beyoğlu/İSTANBUL

Gişe Tel: +90 530 260 25 24
 
NOT :
Fotoğraflar,Galataperfom'un aşağıdaki internet adresinden alıntılanmıştır.

En alttaki iki fotoğraf bana aittir.



1 Ocak 2014 Çarşamba

YENİ YILI KARŞILARKEN


YENİ YILI KARŞILARKEN

eskittik koca bir yılı
kendimizi eskittiğimiz gibi.
şimdi ağaçlar bir başka mı
çiçek açacak?
güneş,bir başka mı doğacak?
göklerin mavisi mi değişecek?

yeni yıl eski yıl
eski yıl yeni yıl.
(Mahmut YUMRU-01/01/2014)

31 Aralık 2013 Salı

2014 GÖZ KIRPMAYA BAŞLADI

YENİ BİR YILA GİRERKEN

Yeni yıla gireceğimiz şu günde Türkiye'nin yaşadığı son durumları düşünmeden edemiyorum.Kirlilik her alana öylesine yayılmış ki.Dün her şeyi haklı gören siyasetçi,gazeteci,hukukçu,yorumcu birdenbire her şeyin yanlış olduğuna karar veriyor.Dün ahlaka uygun olan şeyler bugün ahlaksızlık oluyor.Dün genel olan bir şey bugün özel oluyor.Hadi siyasetçiler hep böyleydi,böyleydi de geçmişte yorum yapan hukukçular,gazeteciler v.s. ler şimdi de ekrandan yüzümüze bakarak tersini savunuyorlar.Bir yanlış ikinci yanlışı getirmezmiş...Sizin yanlışınızı yiyim emi...Yok yok yemeyeyim...O yanlışlarda kimlerin ahı,bedduası,intizarı vardır.Siyasetle uğraşan insanın tertemiz olmayacağını yaşam bize ne güzel gösteriyor.Tabii ki yeni yıla siyasetle ilgili bir yazıyla girmek istemiyorum.2014 ün hukukun üstün olduğu bir yıl olması dileklerimle başlangıç yazımı burada bitireyim.

Sanat...
Kendinizi sanattan mahrum bırakmadığınız bir yıl yaşayın diyorum.Sanattan yoksun insanların,insanlıktan nasıl uzaklaştığını ve diğer insanlarıda sorgusuz suallsiz kendilerine benzetmeye çalıştıklarını görüyorsunuzdur.Sanat,yaşamda farklı bakış açıları getirir.Hayatı daha yaşanılır kılar.Her şeyden önemlisi özgürsünüzdür.Özgürlük,siz istediğiniz sürece her zaman sizinledir.Özgürlük,kişinin kendini bulmasını sağlar.Bunun sadece sanatla sınırlı kalmamasını hayatınızın her alanına yayılmasını diliyorum.

2014 yılında kendi adıma sanatın içinde daha çok olacağımı biliyorum.Kafamda olan bir takım düşüncelerimi hayata geçirmek istediğimi de biliyorum.Zaman bana bunları gerçekleştirmek için müsade ederken ben de çabalıyacağım.Çabaladıkça mutlu olduğumun farkına varıyorum.Mutluluk,elimizi uzatıp yakalayacağımız yerdedir.Zaman ise onu nasıl yakalayacağımızı öğretiyor.Siz yeterki isteyin.

2014 isteklerinizin gerçekleştiği bir yıl olsun emi...

İyi yıllar...

NOT 1 :
Kendime aldığım yeni yıl hediyem.Siz de benim gibi kendinizi şımartmaktan çekinmeyin


NOT 2 :
Hediyemi açtım.İçinden çıkan;



Şu an dinliyorum.
( 01/01/2014-saat 15:00 )

29 Aralık 2013 Pazar

''MÜZİKSİZ EVİN KONUKLARI'' OYUNUNA DAİR...


MÜZİKSİZ EVİN KONUKLARI


 Çalışmak için başka yere gidecek olan baba,iki çocuğunu (ileriki zamanlarda kendisinin de uzun süre görmediğini anlayacağımız) annesine bırakmak üzere onun evinde.Çocuklar salonda beklerken baba da konuşmak üzere annesinin odasında.Çocuklar bıcır bıcır.Oyunun başından sonuna kadar küçük çocuğu oynayan sanatçıya bayıldım.Güzel bir oyunculuk sergiledi.Ele avuca sığmayan bir afacan.


Babanın,çocukların burada kalmasını sağlamak için çok çaba harcadığına şahit oluyoruz.Babaannenin evde uyguladığı kuralları var.Katı kurallar...Uyulmalı...Her şey onun istediği gibi olmalı...

Salonda gürültü yapan çocukları susturmak için ikide bir annesinin odasından çıkan babanın çaresizliğine şahit oluyoruz.Ne yapıp edip iki çocuğun burada kalmasını annesine kabul ettirmek için çırpınıyor.


Bu arada çocukların da sevdiğini anladığımız hala eve geliyor.Engelli...Ama şeker gibi.O da bıcır bıcır...O çocukları,çocuklarda onu seviyor.Hala,harika bir oyun çıkardı.


En nihayet babaanne odasından dışarıya çıkıyor.Sert,dediğim dedik,korkulan,vazgeçilmez kuralları olan babaanne...Bir ayağını sürüterek yürüyen,geçmişte yaşadıklarının etkisinden kurtulamamış anne,babaanne.Bu kadar katı kurallara sahip olmasına kızdım.Geçmişte yaşanılanlar her ne kadar kötüyse kötü,sevgi denilen şeyi elinden almış.Ama kırıntılarının kaldığına ve canlandığına ileriki sahnelerde şahit oluyoruz.Bu beni biraz teselli etti diyebilirim.Yoksa hala,baba ve amcanın yaşadıkları beni darma duman etti.Hele hala...Ahhh...

Oyun içerisinde geziye ve günümüzün yolsuzluk olaylarına küçük ama oldukça yerinde gönderme yaptılarlar.Bayıldım.Oyunun gidişatını değiştirmeyen olayların içinde olan insanların anlayabileceği (yani herkesin) vurgulamalar...


Sevgisiz bir hayat düşünmek o kadar zor ki.Allahaşkına ilk önce kendinizi sonra da en yakınlarınızdan başlayarak cemberinizi genişletin.Sevgi varsa hayat yaşamaya değer.Yoksa...

Salonda uzun süre açılmayan radyoyu açalım ve harika müzik sahneden seyircilerin oturduğu koltuklara doğru yayılsın.İçimizde acılar dans ederken mutlu olmanın verdiği hazla sanatçıları alkışlamaya hazırlanalım.Alkışlar,alkışlar...

Emeği geçen herkese teşekkürler.


TİYATRO KARE


MÜZİKSİZ EVİN KONUKLARI

Eser       :Neil SİMON 
Çeviren ve Yöneten :Nedim SABAN 
Dekor    :Savaş DİNÇEL 
Kostüm :Serpil TEZCAN 

OYUNCULAR : 

Serpil TAMUR 
Özge ÖZDER 
Abdül SÜSLER 
Asuman ÇAKIR 
Emrah DÜZKAYA 
Selim SEZİN 
Abdullah SEMERCİOĞLU 




İLETİŞİM: 

PROFİLO KÜLTÜR MERKEZİ
Cemal Sahir Cad. No:33 
Profilo Alışveriş Merkezi 
Mecidiyeköy / İSTANBUL 

Faks : 0212 243 44 86 
E-Posta : info@tiyatrokare.com.tr

NOT :
Fotoğraflar tiyatro kare'nin aşağıdaki internet sitesinden alıntılanmıştır.
http://www.tiyatrokare.com.tr/

En alttaki iki fotoğraf bana aittir.