ANNE,BEN BARBAR MIYIM? 2

İSTANBUL BİENALİ

Galata'dan aşağıya dar sokaklardan, her geçen gün azalan tarihi binaların acı gülümsemelerini seyrederek yürüdüm.Yeni yapılmış binalar arasında bu eski binaların sayıları azalıyor.Yeni yapılanlar da estetikten ve tarihi binalara uyum sağlamaktan çok uzaklar.Eski binaların aksine yeniler gözlerinizi yoruyor,bakmak istemiyorsunuz.

Salt Galata'nın önünden geçip karaköye çıktım.Kalabalık.Av malzemeleri satan mağazaların önünden aheste aheste yürüyerek Galata Rum İlköğretim Okuluna geldim.Kapıdan kalın ve kaliteli baskılı İstanbul Bienali sergi kitapçığını alıp,gezime başladım.Kitapçığın pahalı olduğunu düşünmeyin,fiyatı 5TL.Hadi gezmeye başlayalım;

Okuldan çıkıp İstanbulModern'in hemen yanındaki İstanbul Bienalı sergisinin yer aldığı bir başka bina Antrepo 33'e doğru yürümeye başladım.Oldukça kalabalık bir sergi.Bu tür kalabalıklar,tanımadığım insanlardan oluşsa da beni mutlu eder.Sanatla uğraş veya uğraşma izleyen her insana farklı bakış açısı sunuyor.Hayata farklı yönlerden bakmayı,düşünmeyi ve yorum yapmayı öğretiyor.Hadi bakalım sergiyi gezmeye başlayalım;

Sergi hakkında biraz daha bilgi edinmeniz açısından sergi kitapçığından alıntılamış olduğum aşağıdaki yazıyı sizlerle paylaşıyorum;

                                           Sergi sanat aracılığıyla ''kamusallık'' kavramını yeniden düşünme imkanı yaratmayı,yeni düşünce ve hayal gücü kanalları açmayı ve kamusal bir buluşma ve tartışma zemininin yaratılmasına katkıda bulunmayı hedefliyor.Bienalde bu yıl farklı kuşaklar ve çeşitli coğrafyalardan 88 sanatçı ve sanatçı grubunun barbarlıkla uygarlık,doğayla kültür,tekille evrensel,özneyle toplumsal olan ve rastlantısallıkla düzen arasındaki ilişkiyi yeni ve bilinmedik diller ortaya koyarak sorunsallaştıran sanat pratiklerine,ve bu ilişkileri görsel olarak katmanlandırarak dilsel ve düşünsel süreçleri duygusal deneyimle birlikte açan işlerine öncelik verildi.

Buraya kadar gelmişken İstanbul Modern'e uğramadan olmaz.''Geçmiş ve gelecek'' isimli yeni koleksiyon ve Erol Akyavaş  Retrospektif sergisini zevkle gezdim.Buradan resim fotoğrafları paylaşamıyorum çünkü ''fotoğraf çekmek yasak''.

NOT 1:

Fotoğraflar bana aittir.Devamını görmek için sergiyi ziyaret etmeniz gerekiyor.Bence en güzeli kendinizin birebir ziyaretidir.Video gösterilerini de görmenizi tavsiye ederim.

NOT 2:

Antrepo no.3,Galata Rum İlköğretim Okulu,ARTER,SALT Beyoğlu ve 5533,10:00-19:00 saatleri arasında pazartesi hariç diğer günler gezilebilir.5533 pazar günleri de kapalıdır.

BAK,BEN KİMİ GÖRDÜM?

SÜPRİZ OLDU

Güneş günle vedalaşmaya hazırlanırken ben de günün yorgunluğuna rağmen İstiklal'de yavaş yavaş yürüyerek taksim meydanına çıkmaya çalışıyorum.Meydan betonlaşmış soğuk yüzünü gösterdiğinde hafif bir üşümenin bedenimi sardığını hissediyorum.Sanki üşümemi engelleyecekmiş gibi kollarımla bedenimi sarıyorum.Gezi parkının yanından yürürken çim üzerine oturmuş sohbet edenleri,kulağında walkmeni müzik dinleyenleri ve yürüyüş yapanları görünce içim ısınmaya başlıyor.Yürümeme devam ediyorum.İçerisinde yakın zamanın en acı hikayelerini gizleyen Divan Otelinin önünden yürüyerek tarihi İstanbul Radyosunun ilerisinden sağa dönüyorum.Önce Harbiye Muhsin Ertuğrul Tiyatrosunun sonra Lütfi Kırdar Kongre Salonunun önünden geçip sonunda Cemal Reşit Rey(CRR) Konser Salonuna varıyorum.

CRR Konser Salonuna John Surman'ın konseri için geldim.Akşamın ilk saatleri...İleriki saatlerde de çok güzel konser var ama günün yorgunluğu buna izin vermedi.Konser salonunda uyumak istemem.John Surman,çok güzel 1,5 saat geçirtti.Salondan çıktığımda günün içinde bedenimi saran mutluluk tamamen sarıp sarmaladı.Yüzümde tatlı bir gülümsemeyle ayaklarım koşuyorcasına yürüme peşinde.Telefon açıyorum;

''Nerdesin''

''Hıı,Geliyorum''

diyerek sevdiğim bir yere doğru yine koşar şekilde yürüyorum.

Günü birlik gelmiş...Görüşmeden olur mu?Ehhh sevdiğim bir yerde yiğenimle kucaklaşmak,konuşmak...Güzel geçen güne son nokta da böyle olur.

İÇİNDEN BÜLENT ERSOY'UN GEÇTİĞİ BİR YAZI

DÜNYA SANATÇISI????

Yeni bir proğrama başlıyormuş,bir bakayım dedim.Türk Sanat Müziğinde tartışılmaz seslerin arasında olduğuna ve yerinin,giden eşsiz seslere sahip sanatçılar gibi doldurulmayacağına inandığım bir sanatçıdır.Ben de bir çok 45'lik,33'lük Plakları ve CD'leri mevcut.Hemen hemen hepsi diyebilirim.Sadece 45'liklerde eksiklerim vardır.

Her nedense  binlerce şarkı bildiğini söyleyen sanatçımız her konserinde aynı şarkıları tekrar edip duruyor.Proğramın açılışında da aynı şeyi yaptı.Arada da bir kaç kendisinden dinlemediğimiz şarkılar.Konuşmalara ne dersiniz,kendi deyimiyle aptal-saptal.Hele Neşet Ertaş gibi bir sanatçıyı anarken verdikleri görüntüler ve konuşmalar o sanatçıyı anmaktan ziyade birine yaranmak için yapılıyor hissi verdi.Yahu o sanatçının kendisi ve türküleri yeter.Türküleriyle an,başkasına ne gerek var.Gerçi o videoyuda doğru dürüst yayına veremediler ya!Hani kimseye eyvallahın yoktu?Allah'tan başka kimseden korkmazdın.Konuşması,bana birine yalakalık yapıyormuş hissi verdi.O andan sonra da sesinden dinlemediğim bir şarkı söylese de boş.Geçtim TRT Müzik kanalına.Kitabımı elime aldım.

Gezi parkı eylemlerinde ''Ben,gitsem olmaz'' demiş gençleri destekliyor anlamında bir kaç söz etmişti.İki farklı düşenceyede aynı mesafede durmak ne demek?Neysen nesindir be.

Yine sevdiğim,yorumunu ve tavrını beğendiğim sanatçı Gülşen Kutlu,TRT Müzik kanalında proğram yapan Işın Karaca'nın konuğuydu.Işın Karaca,övgülere başladı ama nasıl bağlayacağını bir türlü bilemedi ''eeee..eeee''.Aman aman...Yahu bu sanatçıların övgülere ihtiyacı yok ki.Her zaman dediğim gibi proğram yapan sanatçılar sözle değil şarkılarıyla konuşsunlar.Onlara yakışanda budur.

Sanatçı,yaşadığı toplumla ilgilidir.O topluluğu oluşturan-kendini var eden-halkın her zaman yanındadır.Söylemleriyle,yaptıklarıyla yol göstericidir.Üretkendir,çevresinde olan-bitenle ilgilidir.Ama gelin görünkü kendileri dışındakileri şarkıcı diye adlandırırken kendilerini sanatçı olarak adlandıranlar,köşklerinde kendilerini etrafdan soyutlamış bir şekilde yaşarlar.Hani sanatçılar ya(!) arada sırada duygu fışkırması yaşarlar yönü belli olan.Kendini sanatçı olarak tanımlayan bir çok insandan duymuşuzdur ''çok duygasılım'' sanki duygusallık onlara aitte başkası olamazmış gibi.Kendi durumundaki insanlara bile hiç bir yardımda bulunmayan,onların sesini çok rahat duyurabilecek,haklarını alabilmeleri için yardım yapabilecekken onları görmezden gelen bu insanlar o nedenle asla asla dünya sanatçısı değil de Türkiye'de tanınmış sanatçı olarak kalırlar.

Belki de Tarkan'a dünya sanatçısı denmesi güzel şarkı söylemenin yanında üretkenliğinden,sosyal sorumluluk projelerinde birilerinin tepkisini alırım diye düşünmeden bulunması ve o konuda maddi-manevi her türlü yardımı yapmasındandır.Bir haftada konser biletlerinin tükendiği bu insanın konser paralarını bağışladığı kurumlara bir göz atabilirsiniz.

Başta konu ettiğim sanatçıya;proğramınızda hani yağlayıp yıkadıktan sonra bir de ''dünya lideri'' dediniz ya,o zaman ben de size ''dünya sanatçısı'' demek istiyorum.

Laf aramızda ''oldunuz mu?''

''Kulağıma bir fısıldasanız n'olur?''

''Hııı.Oldunuz mu?''

NOT:

İçimden geçenleri yazdım.Kimse hedef alınmamıştır.İsim benzerliği olabilir.

ANNE,BEN BARBAR MIYIM? 1

İSTANBUL BİENALİ

Eveeet şimdi sırada İstanbul Bienali var.13. İstanbul Bienali.''Anne,ben barbar mıyım?'' başlığıyla,Fulya Erdemci küratörlüğünde 14 Eylül Cumartesi-20 Ekim Pazar günleri arasında gerçekleştiriliyor.Ücretsiz gezebilirsiniz.

Sergi hakkında biraz bilgi edinmeniz açısından sergi kitapçığından alıntılamış olduğum aşağıdaki yazıyı sizlerle paylaşıyorum;

                                           Şair Lale Müldür'ün aynı adlı kitabından alıntılanan 13. İstanbul Bienali'nin başlığı ''Anne,ben barbar mıyım?'' Politik bir forum olarak kamusal alan fikrine odaklanıyor ve sanat ve edebiyat(özellikle şiir) ilişkisini merkezine alıyor.Aynı zamanda ''barbar'' terimiyle,''öteki'' leri anlamak için öğrenmemiz gereken veya ''gelecek dünya'' yı anlamlandırabilmek için keşfetmek zorunda olduğumuz yeni ve bilinmedik dillere işaret ediyor.Başka bir açıdan da toplum-dışı,kanun-dışı,sistemi kıran veya değiştirmeyi hedefleyenlerin dilleri:münzevilerin,devrimci,şair ya da sanatçıların.

İlk durak Oda Kule'nin hizasında ve biraz ilerisinde SALT Beyoğlu;

SALT Beyoğlu'ndan çıkıp tünele doğru yürürken hemen yolun karşısında ikinci durağım olan ARTER karşımda;

Daha fazlasını görmek için gidip gezmeniz gerek.Güzel bir etkinlik olacaktır.Tabii bunların dışında video ve film gösterileri de var.Zaman ayırın derim.

NOT 1:

Fotoğraflar bana aittir.

NOT 2:

Antrepo no.3,Galata Rum İlköğretim Okulu,ARTER,SALT Beyoğlu ve 5533,10:00-19:00 saatleri arasında pazartesi hariç diğer günler gezilebilir.5533 pazar günleri de kapalıdır.

SANAT GÜZELLİKTİR

HADİ SERGİ GEZELİM

Kişiliğini kaybetmiş meydanı bırakıp aynı yazgıyı paylaşmaya aday durumda olan bir başka yere kendimi attım:BEYOĞLU.Kalabalığın içerisine karıştım.İstiklâl'de bir kaç galeriyi ve 13. İstanbul Bienali sergi mekanlarından Salt Beyoğlu ve Arter'i gezeceğim.Amacım hem gözümü hem de ruhumu doyurmak.Teker teker açılan sergileri görebilmek için koşuşturmayı seviyorum.Mutlu olduğum anlarımdandır.Eserlere,ressam neler yapmış,nasıl yapmış,hangi tekniği uygulamış v.s. şeklinde bakmaya başladım.Kendim de amatör olarak uğraşıyorum ya,ne yapabilirim derdindeyim.İnceliyorum,araştırıyorum,uygulamaya çalışıyorum.

İlk uğrak yerim PiramidSanat galerisi,Hale Arpaçıoğlu 'nun ''Manyetik Şiirler'' isimli sergisi oldu.

11 Eylül-13 Ekim 2013 tarihleri arasında ziyaret edebilirsiniz.

Daha sonra İstiklâl'de kendimi yine kalabalığın içerisine bıraktım.Kalabalığın içerisinde kaybolmayı seviyorum.Vitrinleri seyrede seyrede yürüdüm.Balo sokaktan dönerek biraz ilerdeki Akademililer Sanat Merkezine girerek bir süre bu kalabalıktan uzaklaşmış oldum.Galeride doğa ile insanın ilişkisini konu edinen,karma resimlerin sergilendiği ''Abluka’’ isimli sergiyi gezdim.25 Eylül-2 Kasım tarihleri arasında ziyaret edilebilir.

Buradan çıkıp İstiklâl'in kalabalığıyla fazla haşır-neşir olmadan kendimi Mısır Apartmanının içerisine attım.Apartmanda sırayla;

1)cda|projects galeride Azade Köker'in ''Hareketli Mekanlar'' sergisini gezdim.12 Eylül-26 Ekim 2013 tarihleri arasında ziyaret edilebilir.

2)Galeri Zilberman'da Şükran Moral ve Valie Export'un ''Despair&Metanoia'' isimli sergisi 12 Eylül-26 Ekim 2013 tarihleri arasında ziyaret edilebilir.

3)Galeri Nev'de Ali Kazma'nın ''Kitap'' sergisi 26 Ekim 2013 tarihine kadar gezilebilir.

4)Pi Artworks'da Mehmet Ali Uysal ''Resim'' sergisi 11 Eylül-26 Ekim 2013 tarihleri arasında ziyaret edilebilir.Galerinin ortasında etrafta ki eserlere bakarken ki hissettiğiniz duygu çok farklı.Bilmem sanki sanatçı eserleriyle o duyguları size de geçiriyor.Sergiyle ilgili hiç bir açıklama okumadan gidin.Ne demek istediğimi daha iyi anlarsınız.

NOT:

Fotoğraflar bana aittir.Ortamın tamamen beyaz olması ve fotoğraf çekiminden kalitesiz sonuç elde edilmesi sonucu son fotoğraf internetten alıntılanmıştır.

TAKSİM MEYDANI

KENDİNİ ARAYAN MEYDAN

Artık bana ruhunu yitirmiş bir meydan hissi veriyor.Bir şeyleri yaparken kaynaştırmayı bilmiyoruz.Tamamen yok edip yeni yapıyoruz.Eski kelimesini ağızlarına sakız etmiş insanların eski olandan hıncı nedir onu da anlamış değilim.Tam ortada durup yavaşca kendi etrafımda dönerek dört bir tarafı taradım.

Yıkılmaya bırakılmış AKM küsmüş,yüzüme bile bakmadı.Bildik bir meydana bakıyor gibi değilim.Tarihi binalar bile yeni yapılmış gibi soğuk bir şekilde bakıyorlar.Betonun soğuk havası bana da geçiyor ama tüm sıcakkanlılığıyla gezi parkı imdadıma yetişiyor.Nefes aldığımı hissediyorum.O küçücük yer de olmasa her yer beton.Yürümeme çiçek satıcılarının önünden geçerek devam ediyorum...